ประโยค ย ต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 175 / 520

ประโยค - วิถีธรรมศาสตร์ ภาค ๓ ตอน ๑ - หน้า 342 ที่ ๖ คือ มานะตะน อย่างต่ำก็ ๓ อย่างเช่นที่กล่าวใน (ตอน) องุภาพ เหมือนกัน แต่มันเป็นสาย (คือร่วมกัน) มหาคุต ๔ เป็นปัจจัย แห่งมานะ ๕ นอกจากนั้นมักมาคะเ

เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงมานะตะน และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับวิปนามในปวัฏฏาล โดยเปิดเผยถึงรายละเอียดของอายตนะที่ ๖ ที่อ้างอิงถึงสภาพต่าง ๆ และชนิดของปัจจัยที่มีผลในทางธรรม โดยเฉพาะในปัญญาและปฏิสันถิลา ซึ่

ประโยค - วิชุทธิมรรคเปลาะ ๑๓ ตอนที่ ๓๔๓ [คาถาสังขปนามเป็นปัจจัยแห่งอายตนะที่เหลือ] ในปฏิคาหณะ๓๘ วิชนานาม เป็นปัจจัยแห่งอายตนะ๓๘ ที่เหลือ๔ อย่าง แม้ว่าบานาน ท่านก็ประกาศไว้เหมือน อย่างนั้น [ขยายคว

บทความนี้พูดถึงวิชุทธิมรรคเปลาะที่ ๑๓ โดยเฉพาะบทที่ ๓๔๓ ที่กล่าวถึงคาถาสังขปนามเป็นปัจจัยแห่งอายตนะที่เหลือ จากการอภิปรายเกี่ยวกับวิชนานามและปัจจัยต่างๆ เป็นการอธิบายถึงความสำคัญของนามและรูปในทางปฏิบั

ประโยค - วิวัฒนาการเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๑- หน้าที่ ๓๔ ขั้นตอนในปฏิสันถารรูป วัตถุรูปเป็น ปัจจัยแห่งอธิษฐานนะ ๖ อย่าง ภูตรูป ทั้งหลายเป็นปัจจัยแห่งอธิษฐานะ ๕ โดยไม่ แปลกกัน ๔ อย่าง [ขยายความ] ความว่า ในปฏ

ในเนื้อหานี้จะกล่าวถึงการปฏิสันถารรูปที่สำคัญ โดยระบุว่าวัตถุรูปเป็นปัจจัยแห่งอธิษฐานะ ๖ อย่าง เช่น มนุษยะ ห้าปัจจัยในปฏิสันถารต่างๆ และการเชื่อมโยงกับภูตรูปซึ่งเป็นปัจจัย ๔ ของอธิษฐานะ ๕ ดังนั้นในชีว

ประโยค - วิญญาณธรรมหปล ค๖ ตอน ๑ - หน้าที่ 345 แห่งภูมิยานะ ? อย่าง วัณฐรูปก็เป็นปัจจัย แห่งภูมิยานะ นั้นเหมือนกัน ๕ อย่าง [ขยายความ] ส่วนรูปชีวิตเป็นปัจจัย ๓ อย่าง โดยเป็นตั๊ก-อวัตดิ------และอิน- ทรี

เนื้อหานี้อธิบายถึงปัจจัยที่มีผลต่อวิญญาณธรรมหปล โดยเฉพาะปัจจัยทั้งห้าของภูมิยานะ และรูปชีวิตที่เป็นปัจจัยสามประเภท รวมทั้งอาหารซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการดำรงชีวิต ตามแนวคิดการสังเคราะห์วิญญาณแห่งพุทธศา

ประโยค - วิชชามรรค_แปลก ภาค ๓ ตอนที่ ๑๓๖ [คาถาสรุปนามรูปปัจจัย] กินามและรูปทั้งสองใด เป็นปัจจัยแห่ง อายตนะประ และเป็นโดยประการไร แม้ นามและรูปนี้นั่ง ปราชญ์ภูมิวิจารณาในประ- การทั้งปวงเกิด ข้อนี้เช่นอ

ในบทนี้นำเสนอถึงปัจจัยของนามและรูปที่มีต่ออายตนะ โดยใช้หลักการแห่งปัญญาและความเข้าใจทางปรัชญา ตัวอย่างเช่นการกำหนดประการของความเป็นเหตุและผล รวมถึงการจัดการกับสัมผัสทั้ง ๖ ที่มีความสำคัญในการพิจารณาคว

ประโยค - วิชาธรรมะเบิกภาค ๓ ตอนที่ ๓ หน้า 347 [ขยายความ] ความว่า โดยสังเขป ผู้สละ ในบทรวมว่าสายตมนุปจา ผู้ใด ก็มี ๖ เท่านี้คือ สายตมสิบ สายตมสิบ สายตมสิบ สายตมสิบ สายตมสิบ แต่ว่าโดยพิศาร ผู้สละ มีจำ

เนื้อหานี้กล่าวถึงความรู้เกี่ยวกับผู้สละในวิชาธรรมะ โดยมีการแบ่งออกเป็นสายตะที่สำคัญและคุณสมบัติของวิญญาณต่าง ๆ ในการพัฒนาจิตใจโดยอาจารย์ผู้มีปัญญา และการศึกษาในทัศนะต่าง ๆ เพื่อนำไปสู่การเข้าใจธรรมชา

ประโยค - วิทยาธรรมนคราเปล่า ภาค ๓ หน้าที่ ๓๔๘ ธรรมด้วยทีเดียวย่อหมายว่า นี่เป็นการกล่าวถึงความเป็นไปแห่งสิ่งที่เป็นอุปนิสัย อาจารย์เหล่านั้นย่อมปรารถนาอว๋า สายตนะ ภายในมีอุปนิสัยในดังนี้กัน กับอัญญาณ

เนื้อหาในบทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างธรรมและอุปนิสัย โดยมีการอธิบายว่าธรรมมาจากสายตนะและอัญญาณะเป็นปัจจัยในการสัมผัส และอ้างถึงการเรียนรู้ผ่านคำสอนของอาจารย์ที่เข้าใจธรรมในลักษณะที่ส

ประโยค - วิถีมรรคๅแปลกภาค ๑ ตอนที่ ๓๔๙ แล้ว ก็เรียกได้ว่า “สพายตะนะ”เหมือนกัน ในข้อนี้ (มี) ผู้ม่วงกล่าวว่า “ผัสสะอันเดียวหาเกิดแต่อตนตะ ทุกอย่างได้ไม่ ทั้งผัสสะทุกอย่างก็หาเกิดแต่อตนตะอันเดียวไม่ใช่

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับผัสสะและอายตนะ โดยมีการอธิบายถึงอิทธิพลของอายตนะภายในจิตกับบทบาทของอายตนะภายนอกในกรณีของผัสสะ นอกจากนี้ยังได้กล่าวถึงแนวคิดจากอาจารย์ต่าง ๆ ที่พิจารณาเกี่ยวกับอาการของผัสส

ประโยค- วิจิตรธีรมแปลก ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า 350 เพื่อส่องความว่า ผัสสะแม้นเดียว มืออยตะหลายอย่างเป็นแดนเกิดได้ คำว่า "โดยเฉกอวนะนึกษ" เป็นต้น ความว่า พระตาถเจ้าวง แสดงพระพุทธธิบายว่า ผัสสะอันเดียวอ้อมม

เอกสารนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับอายตนะและผัสสะในพระพุทธศาสนา โดยมุ่งเน้นความสำคัญของปัจจัยที่มีผลต่อความรู้สึกและประสบการณ์ทางอารมณ์ในกระบวนการศึกษา นอกจากนี้ยังได้ดำเนินการอธิบาย प्रमुखábes 5 อายตนะ

ประโยค- วิถีมิมรณาเปิด กาด ตอน ๑ - หน้าที่ 351 สัมปฏิ---อัตติ---และอวิธิปัจฉา เหมอโมสัมผัสที่เป็นวิบากหลายประเภท ส่วนในอายตนะภายนอกหลาย รูปฌานเป็นปัจจัย ๔ อย่างโดยเป็นอริยาบท---ปรุษฐาน---อัตติ---และอ

เนื้อหานี้สำรวจเกี่ยวกับสัมปฏิอัตติและอวิธิปัจฉา ซึ่งเกี่ยวข้องกับวิบากของสัมผัสเป็นประเภทต่างๆ ในอายตนะภายนอก โดยเน้นถึงรูปฌานและปัจจัยที่ส่งผลต่อผัสสะ รวมถึงการวิเคราะห์เวทนาในมุมมองทางธรรมและการใช้

ประโยค - วีดิทมีรครแปลก ๓ ดอก ๑ หน้า ๑ ๒ ๓ ๕ ๒ สัมผัสสาวเวทนา แตโดยประเภท ทรงกันว่ามีถึง ๔๕ เพราะ ความที่มีสัมปุญญัติจัด ๕๔ คง แต่ในเวทนาหล่านั้น เวทนา ๑๒ ที่ ประกอบกับวิบากจิตเท่านั้น ท่านกล่าวว่า

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เวทนาในพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่การศึกษาสัมพันธ์ระหว่างเวทนาแต่ละประเภทและสาระสำคัญเกี่ยวกับต้นตอของเวทนาในปัจจุบัน จุดเน้นอยู่ที่เวทนา ๑๒ ที่ประกอบด้วยวิบากจิต และการเชื่อมโย

ประโยค - วิทยาธรรมกรเปล่าภ ค ตอนที่ 353 ซึ่งนั่นเหมือนกัน แห่งเวลานี้เป็นกามาภวิบาก อันเป็นไปด้วย อำนาจตาทรามมนิทิต และแม้แห่งเวลานี้เป็นกามาภวิบากอันเป็นไปด้วย อำนาจปฏิสันทิจิตและวัฏฏุกิจิต ส่วนกามา

เนื้อหานี้อธิบายเกี่ยวกับกามาภวิบากซึ่งเป็นการดำเนินไปโดยอำนาจของตาทรามมนิทิต รวมถึงการอธิบายถึงตันหาที่แบ่งได้เป็น 3 ประเภท ตามอาการที่เป็นไป เช่น รูปตันหา, สัททตันหา, และอื่น ๆ โดยมีการเชื่อมโยงกับก

ประโยค- วิชาชีววิทยาแนว ปลาย ค ศ ตอนที่ ๑ หน้า ที่ 354 ครูปฏิตน่านั่นและ เมื่อใด (มัน) ยินดีปราบดันที่มาสูงล่องลอย ด้วยอำนาจความพอใจทางถามเป็นไป เมื่อมัน (มัน) ก็ได้ชื่อว่า เป็นกามัตหา เมื่อใดมันขึ้นไ

ในบทนี้กล่าวถึงวิชาชีววิทยาแนวปลายที่อธิบายเกี่ยวกับอารมณ์และวิธีการต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อความพอใจและจิตใจของมนุษย์ โดยแยกประเภทของอารมณ์ออกเป็นกามัตหา, ภวัตถหา และวิวัตถหา ตลอดจนการจัดแบ่งวาระแห่งการมองเ

ประโยค - วิถีมีกรรมแปลก ตอน ๑ หน้า 356 เวทนา จึงเป็นปัจจัยแห่งทุกข์ได้ทั้ง ๑ แต่ เพราะว่าตนหา ซึ่งพระมหาอยู่เจ้ารัสไล่ ในบทว่า เวทนา ปล่อยจอ ตนุว นั้น แม้ มีเวทนาเป็นปัจจัย (แต่) เวลอนุสัย เสียด มันก

บทบาทของเวทนาเป็นปัจจัยในการเกิดทุกข์และอัตตาในพระธรรมมีความเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้ง และการศึกษาในเรื่องนี้เป็นสิ่งสำคัญในการเข้าใจความหมายและการปฏิบัติธรรม โดยเวทนาเชื่อมโยงกับความประสงค์และความปรารถนา

ประโยค - วิทยาภิรมย์เปล ภาค ๓ ตอนที่ ๓๕๗ [แก่นแท คณาหาปัจจยา อุปาทาน] ในบทว่า คณาหาปัจจยา อุปาทาน อุปาทานมี ๔ บัณฑิตพิธิธิอุปาทาน ๔ นั้น โดยอรรถภูภาค (จำแนกความ) โดยสังเขป และโดยผิดธรรมแห่งอุปาทาน แ

อุปาทาน มี ๔ ประเภท คือ กุมาหาปัจจยา, ทิฐุปาทาน, สีพุทธุปาทาน และ อัตตวาทุปาทาน ซึ่งถูกอธิบายเพื่อทำความเข้าใจว่าบุคคลมักมีความรักต่อวัตถุโดยอิงกับกามปุปปาน เพื่อให้เห็นถึงธรรมชาติของอุปาทานและการยึดม

ประโยค - วิฑูรย์มรรคเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๓๕๘ ศัพท์ในคำอุปมา (ลำภาก็องค์นัก คือคัปแค้น) และคำ อุปภูตร (ซ้ำมาใกล้กัน คือตวามเจือ) เป็นต้น [อรรถแห่งภูมิปทาน] นัํเดีวกันนั้น (คืออุปานศัพท์มิรอรว่า อืดมั่น ย

เนื้อหานี้กล่าวถึงศัพท์ในคำอุปมาและอรรถแห่งภูมิปทาน โดยระบุว่าทุจิตเป็นธรรมชาติดือมั่นที่ไม่มีความผันผวน และสีลศัพท์ปาทานเป็นการอธิบายถึงความอึดมั่นของบุคคลที่ยึดมั่นในศิลพรรค โดยแสดงให้เห็นว่าศิลพรรค

ประโยค - วิสุทธิมรรค เล่ม ๑ ตอนที่ ๑ หน้า 359 [อัรรถแห่งอัตวาทูปทาน] นัยเดียวกัน บุคคลทั้งหลายย่อมกล่าวเพราะสิ่งนั้น (เป็นเหตุ) เหตุนี้ สิ่งนั้นจึงชื่อ ว่า (แปลว่าสิ่งเป็นเหตุทุกข์) สัตว์ทั้งหลายย่

บทความนี้อธิบายความหมายของอัตวาทูปทานและอุปาทานในบริบทของอัตตา เริ่มจากนิยามและมุมมองต่าง ๆ ของอัตตา ว่ามีการแปลในเรื่องของเหตุผลและการกล่าวถึงสิ่งต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับอัตตา นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความหมาย

ประโยค - วิถีมิตรภาพเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ 360 ดั่งแรก ต้นหาทัพพัตตะ (ความแน่นเหนียวแห่งต้นหา) เรียกว่า กามูปทาน เพราะมาบอกว่า "ในอุปาทาน ๔ นั้น กามูปทาน เป็นในน ? กามฉันทะ (ความพอใจด้วยอำนาจอิสระภาพ) ใน

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดสำคัญในเนื้อหาที่มุ่งเน้นไปที่กามูปทานและอุปาทาน ๔ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของความพอใจและความยินดีที่เกี่ยวข้องกับอำนาจอิสระภาพที่มนุษย์มีต่อความรู้สึกและความรักที่เกิดขึ้นในชี

ประโยค- วิถีธรรมชาติภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า 361 ปัจจัย นั่นเอง ชื่อ ต้นหาย พัทยาตะ แต่ อาจารย์ ลำเหล่ากว่า "ความปรารถนาอารมณ์ที่ยังไม่มา ถึง เป็น ต้นเหตุ อุปมา ดั่ง การยืนเมืองของ โจร (ความหิวของ) ใน ที่

เนื้อหานี้กล่าวถึง ปัจจัยที่เป็นต้นเหตุของการมีอารมณ์และทุกข์ โดยการเปรียบเทียบกับการยึดเอาอารมณ์และผลที่ตามมา ซึ่งนำไปสู่การเข้าใจเกี่ยวกับอุปาทาน ทั้งนี้ยังมีการพูดถึงชนิดและประเภทของอุปาทานที่เกิดจ

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๓ หน้า ৩ ১৬๓ มีคำเพื่อน ในสงสารอันไม่มีใครรู้เบื้องต้นเบื้องปลาย ดังนี้ ลำดับ ความเกิดขึ้นแห่งกิเลสทั้งหลาย ท่านจึงไม่กล่าวไว้โดยตรง แต่โดย อ้อมพิณกว่าได้ว่า อ

เนื้อหานี้อธิบายลำดับการเกิดขึ้นของอุปาทาน ๕ ชนิด โดยเริ่มจากอัตตามุปปาทานที่เกิดขึ้นก่อน ตามด้วยสีลาพุพุทธานและกามุปปาทาน ที่เกี่ยวข้องกับความเข้าใจในธรรมชาติของชีวิตและการเป็นอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอ